Szacowanie obciążenia grzewczego z powierzchni
Pomnóż ogrzewaną powierzchnię przez jednostkową stratę ciepła, aby porównać wstępne warianty mocy. Wartość W/m² musi pochodzić z uzasadnionej oceny budynku. Narzędzie nie liczy projektowego obciążenia każdego pomieszczenia z klimatu, wentylacji i przegród.
Sprawdzono:
Kalkulator
Metoda powierzchniowa
Q [kW] = Aheated [m²] × q [W/m²] / 1000
Wynik rośnie proporcjonalnie do obu danych. Dwukrotna powierzchnia przy tym samym q daje dwukrotną moc. q musi odpowiadać budynkowi i warunkom projektowym; uniwersalna wartość zależna tylko od wieku ukrywa różnice. Powierzchnia ogrzewana nie jest powierzchnią ścian. Nie dodawaj dowolnego zapasu do już zachowawczych danych.
Jaka moc dla 50 m²?
Dla 50 m² i przykładowego q = 50 W/m² wynik to 2,5 kW. Przy 30 W/m² wynosi 1,5 kW, a przy 80 W/m² 4,0 kW. Scenariusze pokazują wrażliwość, nie zalecenia dla nieznanego budynku. Ta sama powierzchnia może potrzebować innej mocy po zmianie klimatu, szczelności lub okien.
Przed doborem urządzenia
Końcowa ocena wymaga temperatur zewnętrznych i wewnętrznych, strat przez przenikanie, mostków, wentylacji i infiltracji, granic pomieszczeń i uzasadnionego dodatku na rozgrzewanie. Urządzenie wymaga też temperatur pracy, modulacji i projektu instalacji. Ten kalkulator nie dobiera kotła, pompy ani grzejnika i nie potwierdza obliczenia normowego. Zapisz źródło wartości W/m².
Skąd wziąć q
q [W/m²] = Qdesign [kW] × 1000 / Aheated [m²]
Użyj udokumentowanej oceny obciążenia cieplnego dla tej samej powierzchni ogrzewanej, projektowych temperatur wewnętrznych i zewnętrznych oraz warunków wentylacji. Przykładowo istniejący wynik 6 kW dla 100 m² odpowiada 60 W/m². Dzielenie podsumowuje gotowy wynik, nie wyznacza nowego obciążenia projektowego. Nie przenoś tej wartości na inny budynek bez oceny.
Źródło DOE poniżej wyjaśnia, dlaczego dobór urządzenia zaczyna się od obliczenia obciążenia budynku i dlaczego reguły orientacyjne mogą prowadzić do przewymiarowania. Amerykański kontekst doboru nie dostarcza uniwersalnego q ani potwierdzenia zgodności z normami europejskimi. NIST uzasadnia przeliczenia jednostek, a nie przyjętą stratę ciepła.
Szacunkowa moc dla 100 m²
Dla 100 m² przykładowe 30, 50 i 80 W/m² dają 3, 5 i 8 kW. Sama powierzchnia nie wystarcza. Wpisz uzasadnioną stratę jednostkową i zachowaj jej źródło. Scenariusze nie dobierają urządzeń i nie zastępują projektowego obciążenia pomieszczeń.
Szacunkowa moc dla 150 m²
Dla 150 m² przykładowe 30, 50 i 80 W/m² dają 4,5, 7,5 i 12 kW. Sama powierzchnia nie wystarcza. Wpisz uzasadnioną stratę jednostkową i zachowaj jej źródło. Scenariusze nie dobierają urządzeń i nie zastępują projektowego obciążenia pomieszczeń.
Waty na BTU na godzinę
1 W = 3.412141633 BTU/h
1000 W to 3412,142 BTU/h; 12000 BTU/h to około 3516,853 W. BTU/h jest mocą, a BTU energią. Pomnóż przez czas w godzinach, aby obliczyć energię; samo przeliczenie nie dobiera ogrzewania ani klimatyzacji.
Kalkulator — Waty na BTU na godzinę
Strata ciepła przez jedną przegrodę
Q [W] = U × A × ΔT
20 m² przy U = 0,25 i ΔT = 30 K daje 150 W, czyli 511,821 BTU/h. Różnica 30 °C odpowiada 30 K. To ustalona strata przez przenikanie; pomija wentylację, mostki i ponowne nagrzewanie, więc nie jest obciążeniem całego budynku.
Kalkulator — Strata ciepła przez jedną przegrodę
Wymiary pomieszczenia i podane W/m²
Q [W] = length × width × q; BTU/h = Q × 3.412141633
5 m × 4 m przy przykładowych 70 W/m² daje 1,4 kW i 4777 BTU/h. Podaj uzasadnione q; same wymiary nie określają zapotrzebowania. To prosty szacunek powierzchniowy, który nie zastępuje obliczeń pomieszczeń.
Kalkulator — Wymiary pomieszczenia i podane W/m²
Przykłady — dane ilustracyjne
| A [m²] | q [W/m²] | Q [kW] |
|---|---|---|
| 50 | 30 | 1.50 |
| 50 | 50 | 2.50 |
| 50 | 80 | 4.00 |