Poradniki
Jak czytać etykietę i TDS
Rozpoznaj wariant, odróżnij TDS, DoP i SDS oraz dopasuj jednostki produktu do pól kalkulatora.
Nie wystarczy znaleźć liczbę zużycia w internecie. Musi dotyczyć tego samego wyrobu, wariantu, opakowania i sposobu użycia. Ten poradnik pomaga zrobić krótką kartę danych, którą można przepisać do kalkulatora bez zgadywania i sprawdzić przed zamówieniem.
Najważniejsze
- Najpierw dopasuj nazwę, kod, wariant i dokument do produktu.
- Przepisuj liczbę razem z jednostką i warunkami jej podania.
- Karta techniczna, deklaracja właściwości i karta charakterystyki pełnią różne funkcje.
W tym poradniku
Przygotuj dane
- Etykieta wybranego wariantu z kodem lub identyfikatorem.
- Dokument pobrany ze strony producenta z zapisanym wydaniem.
- Lista pól kalkulatora i jednostek, których potrzebujesz.
1. Potwierdź tożsamość produktu
Porównaj pełną nazwę i kod z opakowaniem. Sprawdź krajową wersję dokumentu, wariant produktu, grubość i wielkość opakowania. Ta sama nazwa serii nie gwarantuje identycznego pokrycia paczki albo parametrów każdej wersji.
Zapisz datę pobrania oraz oznaczenie wydania widoczne w dokumencie. Gdy sklep pokazuje inne dane niż producent, nie wybieraj po prostu korzystniejszej liczby. Wyjaśnij różnicę dla dokładnego produktu; strona dystrybutora może opisywać inny wariant lub starsze opakowanie.
Źródło: [1] Knauf — MP 75 product and technical documents · [3] ROCKWOOL — product labels and technical documentation
2. Wybierz właściwy dokument
Karta techniczna opisuje zastosowanie i parametry użycia produktu. Deklaracja właściwości użytkowych identyfikuje wyrób i deklarowane cechy. Karta charakterystyki dotyczy między innymi bezpiecznego obchodzenia się z substancją; nie zastępuje danych wydajności potrzebnych do przedmiaru.
Dla izolacji rozróżnij lambda deklarowaną od wartości projektowej wymaganej w danym obliczeniu. Nie zmieniaj jednej w drugą arbitralnym procentem. Publiczny opis ISO 10456 wyjaśnia, że określanie wartości projektowych i przeliczanie warunków są osobną procedurą; nasze formularze nie wykonują jej automatycznie.
Źródło: [1] Knauf — MP 75 product and technical documents · [4] ISO 10456:2007 — official scope
3. Zapisz liczbę, jednostkę i podstawę
Wartość 1,2 kg/(m²·mm) nie oznacza 1,2 kg/m² dla całej pracy. Przy warstwie 2 mm potrzebujesz mnożnika 2. Jeśli natomiast podano zużycie dla gotowej grubości, wybrany tryb nie powinien mnożyć jej drugi raz.
Przy farbie sprawdź podstawę liczby warstw, przy tapecie raport i pasowanie, a przy izolacji pokrycie paczki dla danej grubości. Nie wpisuj masy worka do pola wydajności objętościowej ani wymiarów transportowej paczki jako wymiaru jednej płyty.
| Zapisz | Po co |
|---|---|
| Nazwa i kod wariantu | potwierdzenie właściwego wyrobu |
| Wartość + jednostka | wybór działania i pola |
| Podstawa: mm / warstwa / paczka | uniknięcie podwójnego mnożenia |
| Warunki i zakres zastosowania | sprawdzenie zgodności z pracą |
| Wydanie i data pobrania | możliwość ponownej kontroli |
Zużycie na milimetr a zużycie na całą warstwę
Własny przykład odczytu hipotetycznej karty: 1,2 kg/(m²·mm), warstwa 2 mm, pole 12 m², worek 20 kg. Wybieramy zapas 5%; liczby nie są specyfikacją podlinkowanego produktu.
| Pole | Wartość | Znaczenie |
|---|---|---|
| Powierzchnia | 12 m² | zakres netto |
| Grubość | 2 mm | mnożnik grubości |
| Zużycie | 1,2 kg/(m²·mm) | na jeden mm |
| Masa netto | 12 × 2 × 1,2 = 28,8 kg | przed zapasem |
| Masa z zapasem | 28,8 × 1,05 = 30,24 kg | plan |
| Zakup | ceil(30,24 / 20) = 2 worki | 40 kg |
Wybierz tryb zużycia na mm. Potrzeba 28,8 kg netto, a przy wybranym zapasie pełny zakup wynosi 40 kg.
Przykład pokazuje odczyt jednostki. Dopuszczalną grubość i sposób nakładania sprawdzasz w instrukcji swojego produktu.
Sprawdź ten przykład w kalkulatorzeTypowe błędy
| Błąd | Jak go uniknąć |
|---|---|
| Dokument produktu o podobnej nazwie. | Dopasuj kod, kraj, wariant i grubość do opakowania. |
| Wartość przepisana bez jednostki. | Zapisz cały wiersz z podstawą zużycia, zanim wybierzesz tryb. |
| Lambda deklarowana potraktowana jako automatyczna wartość projektowa. | Ustal wartość wymaganą dla danych warunków z właściwego źródła. |
Sprawdź przed użyciem wyniku
- Nazwa i identyfikator dokumentu pasują do wybranego wariantu.
- Jednostka i podstawa zużycia są zapisane.
- Wydanie dokumentu oraz warunki użycia zostały sprawdzone.
Granice tej metody
- Poradnik nie potwierdza przydatności produktu do konkretnej konstrukcji.
- Publiczne streszczenie normy nie zastępuje jej pełnej metody ani oceny projektu.
Pytania i odpowiedzi
Czy starsza karta techniczna zawsze jest błędna?
Nie, ale nie zakładaj jej aktualności. Sprawdź oznaczenie i wydanie na stronie producenta. Zachowaj dokument, na którym opierasz konkretną ilość, żeby móc wyjaśnić różnicę przy zakupie.
Co zrobić, gdy karta podaje zakres zużycia?
Sprawdź, od czego ten zakres zależy. Oszacuj wartość dla rzeczywistych warunków lub wykonaj uzgodnioną próbę; porównaj warianty zamiast bez uzasadnienia wybierać najmniejsze zużycie.
Źródła i zakres weryfikacji
- Knauf — MP 75 product and technical documents
Przykład osobnej karty produktu, karty systemu, deklaracji i karty charakterystyki. Podstawę zużycia i opakowanie sprawdź dla wybranego wyrobu.
Sprawdzono dostęp: - Knauf — Rotband Flächenspachtel
Przykład produktu ze zużyciem w kg na m² na mm. Liczby poglądowe w poradniku nie są specyfikacją tego produktu.
Sprawdzono dostęp: - ROCKWOOL — product labels and technical documentation
Identyfikacja, wymiary, deklarowana lambda i R na etykiecie izolacji. Nie wyprowadzamy z tego wymagań prawnych ani uniwersalnych wartości produktu.
Sprawdzono dostęp: - ISO 10456:2007 — official scopePubliczne streszczenie normy
Publiczne streszczenie: wartości deklarowane/projektowe i przejście między warunkami. Pełna płatna norma nie była podstawą tego przeglądu.
Sprawdzono dostęp: