برآورد بار گرمایشی بر اساس منطقه
برای مقایسه سناریوهای اولیه قدرت گرمایش، سطح کف گرم را در یک ورودی تلفات حرارتی خاص ضرب کنید. ورودی W/m² باید از یک ارزیابی موجه از ساختمان باشد. این ابزار بار گرمایش طراحی اتاق به اتاق را از داده های آب و هوا، تهویه و پاکت محاسبه نمی کند.
بررسی شده:
ماشین حساب
روش مساحت
Q [kW] = Aheated [m²] × q [W/m²] / 1000
خروجی متناسب با هر دو مقدار وارد شده است. مساحت را در همان q دو برابر کنید و تخمین دو برابر می شود. q باید شرایط ساختمان و طراحی را منعکس کند. پیش فرض جهانی مبتنی بر سن تفاوت های مهمی را پنهان می کند. سطح کف گرم، قسمت دیوار خارجی نیست. حاشیه اندازه دلخواه را به ورودی طراحی محافظه کارانه اضافه نکنید.
چقدر قدرت گرمایش برای 50 m²؟
برای 50 m² و یک q گویا = 50 W/m²، برآورد 2.5 kW است. در 30 W/m² 1.5 kW است. در 80 W/m² 4.0 kW است. این سناریوها حساسیت را نشان می دهند، نه مقادیر توصیه شده برای یک ساختمان ناشناس. همان 50m² زمانی که آب و هوا، هوابندی یا لعاب تغییر می‌کند، می‌تواند به قدرت متفاوتی نیاز داشته باشد.
قبل از اندازه گیری تجهیزات
ارزیابی نهایی بار حرارتی نیاز به طراحی دماهای بیرون و داخل ساختمان، تلفات انتقال، پل های حرارتی، تهویه و نفوذ، مرزهای اتاق و هرگونه کمک هزینه گرمایش مجدد موجه دارد. تجهیزات همچنین به دمای عملیاتی سازگار، حداقل مدولاسیون و طراحی سیستم نیاز دارند. این برآوردگر مساحت نمی تواند دیگ بخار، پمپ حرارتی یا رادیاتور را انتخاب کند یا یک محاسبه استاندارد را تأیید کند. منبع ارزیابی را در کنار W/m² وارد شده نگه دارید.
q از کجا آمده است
q [W/m²] = Qdesign [kW] × 1000 / Aheated [m²]
از ارزیابی بار حرارتی مستند برای همان منطقه گرم شده، دمای طراحی داخلی/خارج و شرایط تهویه استفاده کنید. به عنوان مثال، ارزیابی موجود از 6 kW برای 100 m² با 60 W/m² مطابقت دارد. این تقسیم یک نتیجه موجود را خلاصه می کند. بار طراحی جدید را محاسبه نمی کند. آن ارزش را بدون ارزیابی به ساختمان دیگری منتقل نکنید.
منبع DOE در زیر توضیح می‌دهد که چرا اندازه تجهیزات با محاسبه بار ساختمان شروع می‌شود و چرا قوانین کلی می‌توانند تجهیزات را بزرگ‌تر کنند. این U.S است. زمینه اندازه‌گیری Q جهانی را ارائه نمی‌کند یا انطباق با استانداردهای اروپایی را تأیید نمی‌کند. NIST از تبدیل واحد پشتیبانی می کند، نه انتخاب بار حرارتی.
برآورد گرمایش برای 100 m²
برای 100 m²، ورودی های گویا 30، 50 و 80 W/m² 3، 5 و 8 kW بدهید. منطقه به تنهایی کافی نیست. اتلاف گرمای ویژه موجه را در ماشین حساب وارد کنید و منبع آن را حفظ کنید. این سناریوها اندازه تجهیزات یا ارزیابی بار حرارتی طراحی اتاق به اتاق نیستند.
برآورد گرمایش برای 150 m²
برای 150 m²، ورودی های مصور 30، 50 و 80 W/m² 4.5، 7.5 و 12 kW را بدهید. منطقه به تنهایی کافی نیست. اتلاف گرمای ویژه موجه را در ماشین حساب وارد کنید و منبع آن را حفظ کنید. این سناریوها اندازه تجهیزات یا ارزیابی بار حرارتی طراحی اتاق به اتاق نیستند.
وات به BTU در ساعت
1 W = 3.412141633 BTU/h
1000 W 3412.142 BTU/h است. 12000 BTU/h حدود 3516.853 W است. BTU/h توان است، در حالی که BTU انرژی است. ضرب در ساعت برای به دست آوردن انرژی؛ این تبدیل به تنهایی تجهیزات گرمایشی یا سرمایشی را اندازه نمی کند.
ماشین حساب - وات به BTU در ساعت
از دست دادن حرارت از طریق یک عنصر
Q [W] = U × A × ΔT
20 m² در U = 0.25 و ΔT = 30 K 150 W یا 511.821 BTU/h می دهد. اختلاف دما 30 °C برابر است با 30K. این عبارت انتقال حالت پایدار شامل تهویه، پل های حرارتی و گرمایش مجدد نمی شود. کل بار گرمایش ساختمان نیست.
ماشین حساب - اتلاف حرارت از طریق یک عنصر
ابعاد اتاق و عرضه شده W/m²
Q [W] = length × width × q; BTU/h = Q × 3.412141633
5 m 4 m در تصویری 70 W/m² 1.4 kW و 4777 BTU/h می دهد. ارائه q توجیه شده; ابعاد به تنهایی نمی توانند تقاضا را تعیین کنند. این کار تخمین‌گر منطقه ساده را حفظ می‌کند و جایگزین ارزیابی اتاق به اتاق نمی‌شود.
ماشین حساب - ابعاد اتاق و ارائه شده W/m²
مثال های کار شده - ورودی های گویا
| A [m²] | q [W/m²] | Q [kW] |
|---|---|---|
| 50 | 30 | 1.50 |
| 50 | 50 | 2.50 |
| 50 | 80 | 4.00 |